257 عبادت خدا، عبادت اصنام و اوثان را مى‌كردند، اصنام و اوثانى كه مالك چيزى نيستند و قدرت بر نفع رساندن يا ضرر زدن به عبادت كنندگانشان را ندارند بلكه اينها جماد هستند، سپس خداوند فرموده است: « لاٰ يَسْتَطِيعُونَ لَهُمْ نَصْراً » اى لعابديهم « وَ لاٰ أَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُونَ » يعنى و لا لانفسهم ينصرون ممن ارادهم بسوء كما كان الخليل عليه السلام يكسر اصنام قومه...

سپس ابن كثير داستان اهانت كردن به بتها و آلوده كردن آنها را به نجاست توسط مسلمانان نقل كرده و مى‌گويد:

مشركان « يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ » عبادت مى‌كردند غير خدا را، عبادت مى‌كردند بتها را و از آنها استعانت مى‌جستند. ¹

بنابراين طبق تفسير صد در صد معتبر نزد عموم اهل سنّت مقصود و معناى « يَدْعُونَ » صدا زدن و خواندن نيست بلكه معناى آن عبادت كردن است و پر واضح است كه هيچ مسلمانى اموات و اولياى خدا را عبادت نمى‌كند و لذا بايد به آنها - كه اين آيه را در آنجا نوشته‌اند و تعريض به مسلمانان كرده كه شما (العياذ باللّٰه) اولياى خدا را عبادت مى‌كنيد - گفت: اين برداشت و ترجمه تفسير به رأى و از بدعتها و از تهمتهايى است كه نزد خداوند متعال پاسخ نداريد.