256استعانت جست؟ و حال اينكه در همان روايت است كه رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و سلم فرمود: وقتى استعانت مى‌جوييد از خدا استعانت بجوئيد؟

«و اذا استعنت فاستعن باللّٰه ».

البته اصل اين مطلب صحيح نيست و قبلاً توضيح داده‌ام و آيات شريفه مانند وَ اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاٰةِ ¹ و غير آن و اينكه مقتضاى خلقت انسانها احتياج به يكديگر و استعانت از همديگر است، مثلاً نانوا در زندگى روزمرۀ خود نياز به خياط دارد و بالعكس، بازارى نياز به كشاورز دارد و بالعكس، بيمار نياز به پزشك دارد و... و همه در زندگى از يكديگر كمك مى‌گيرند، پس معناى حديث، بر فرض صحت، اين است كه كسى از غير خدا به عنوان استقلال در تأمين خواستۀ خود چيزى نطلبد و استعانت نجويد كه اين گونه دعا و خواستن، شرك است و معلوم است كه كسى با چنين ديدى به اولياى خدا نگاه نمى‌كند و از آنها چيزى نمى‌طلبد.

و اما آيۀ شريفه كه روى تابلو نوشته‌اند وَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ لاٰ يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَكُمْ وَ لاٰ أَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُونَ ² «وكسانى را كه به جاى او مى‌خوانيد نه مى‌توانند شما را يارى كنند و نه خويشتن را يارى دهند» مربوط به مشركان است كه بت‌ها را عبادت مى‌كردند.

ابن كثير در تفسيرش گفته است:

اين آيه از طرف خدا، انكار بر مشركان است كه بجاى