125عملى فقهاى شيعه را مىديدى هرگز چنين حرفى نمىزدى، زيرا در تمام كتابها و رسالههاى عملى شيعيان است كه نماز بايد قربةً الى اللّٰهخوانده شود، و الا باطل است، روزه، حج، زكات، صدقات، نذر و ساير عبادات، بايد به قصد قربت وللّٰه انجام شود و در غير اين صورت باطل است.
گفت: ما ظاهر برخى اعمال شيعه و گفتههاى آنها را مىبينيم و بما هم گفتهاند، شيعيان بجاى يا اللّٰه، يا على مىگويند و بجاى اينكه از خدا مدد بطلبند از على و حسين و ابوالفضل مدد مىطلبند.
گفتم: اوّلاً صدا زدن آنها هرگز عبادت كردن آنها نيست زيرا عبادت به معناى تذلّل و تعظيم در برابر غير است بقصد اينكه او ربّ و پروردگار و خالق و رازق است و شيعه هرگز در برابر غير خدا تذلل و تعظيم به اين قصد نمىكند و تو خود هم اين معنا را از اعمال و دعاهاى شيعيان مىفهمى، بعد گفتم: شب جمعه دعاى كميل مىخوانند، در ماه مبارك رمضان دعاى افتتاح و ابوحمزه مىخوانند، شبهاى قدر دعاى جوشن كبير مىخوانند كه صد بند و در هر بند يك بار مىگويند:
«سبحانك يا لا اله الا انت، الغوث الغوث خلّصنا من النار يا رب» و اين دعاها در مفاتيح الجنان موجود است.
گفت: بما گفتهاند شيعيان خلفاى راشدين را سب و لعن مىكنند، آيا اين حرف صحيح است؟
گفتم: اوّلاً در روايات شيعه از شتم و سبّ و لعن مؤمن نهى شده است و ائمۀ ما «شيعيان» فرمودهاند: اگر كسى شخصى را