96همان گونه كه براى فرزندان متولد شده بانكاح دائم، شناسنامه گرفته مىشود، بايد براى فرزندى كه در نتيجۀ نكاح موقت متولد مىگردد، شناسنامه اخذ گردد و در اين مورد نيز تفاوتى بين عقدا دائم و موقت وجود ندارد.
6 - نفقۀ فرزندان، بر پدر است و اولاد از پدر و مادر ارث مىبرند.
7 - آنگاه كه مدت ازدواج به پايان رسيد، اگر زن در حد يائسه نباشد، بايد عدۀ شرعى نگه دارد و اگر در اثناى عده روشن شود كه باردار است، بايد از هر نوع ازدواج خوددارى كند تا وضع حمل نمايد.
همچنين، ساير احكام ازدواج دائم بايد در مورد متعه رعايت شود تنها تفاوت اين است كه چون ازدواج متعه براى رفع ضرورتها تشريع شده است، هزينۀ زن بر عهدۀ شوهر نيست و درصورتىكه زن به هنگام عقد، شرط ميراث ننمايد، از شوهر خود ارث نمىبرد. و روشن است كه اين دو تفاوت، تأثيرى در ماهيت نكاح ندارند.
همگى معتقديم كه آيين اسلام، شريعت جاودانى و خاتم است كه پاسخگوى تمام نيازها مىباشد. اينك مىگوييم جوانى كه به منظور ادامۀ تحصيلات خود بايد سالهاى متمادى در يك كشور و يا شهر غريب به سر ببرد و به علت امكانات محدود، نمىتواند به ازدواج دائم دست يابد، در برابر خود سه راه مشاهده مىكند كه بايد يكى از آنها را انتخاب كند:
الف - به همان حالت عزب باقى بماند.
ب - در منجلاب فحشا و آلودگىها سقوط كند.
ج - در چهارچوب شرايط ياد شده، با زنى كه ازدواج او شرعاً جايز است، براى مدت معينى ازدواج نمايد.
در مورد صورت نخست بايد گفت كه غالباً با شكست روبرو مىشود، هرچند افراد انگشتشمارى مىتوانند قيد هر نوع عمل جنسى را بزنند و صبر