244 برداشتى نادرست از عبادت

گروهى از نويسندگان عبادت را به معناى «خضوع» و يا «خضوع فوق‌العاده»، تفسير نموده‌اند، ولى اين گروه، در حلّ يك رشته آيات قرآنى، فرو مانده‌اند. قرآن مجيد به صراحت مى‌فرمايد به فرشتگان دستور داديم كه براى آدم سجده كنند:

«وَ إِذْ قُلْنٰا لِلْمَلاٰئِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ». ¹

- به فرشتگان گفتيم: بر آدم، سجده كنيد.

سجده بر آدم درست به همان كيفيّت بود كه سجده بر خدا انجام مى‌گرفت، در حالى كه اوّلى ابراز تواضع و فروتنى بود و دومى، عبادت و پرستش.

اكنون چرا اين دو سجده يكنواخت، دو ماهيّت مختلف پيدا كردند؟

قرآن، در جاى ديگر مى‌فرمايد: يعقوب پيامبر، با فرزندان خود، بر حضرت يوسف، سجده نمودند:

«وَ رَفَعَ أَبَوَيْهِ عَلَى الْعَرْشِ وَ خَرُّوا لَهُ سُجَّداً وَ قٰالَ يٰا أَبَتِ هٰذٰا تَأْوِيلُ رُءْيٰايَ مِنْ قَبْلُ قَدْ جَعَلَهٰا رَبِّي حَقًّا». ²

- و حضرت يوسف، پدر و مادر خود را بر تخت نشاند و همۀ آنان براى وى به سجده درافتادند و يوسف گفت: اى پدر، اين است تأويل رؤيايى كه پيش از اين ديده بودم و خداوند حقّانيت آن را ثابت فرمود.

لازم به تذكّر است كه مقصود حضرت يوسف، از رؤياى پيشين، همان است كه در خواب ديده بود، يازده ستاره همراه با خورشيد و ماه براى وى سجده مى‌نمايند، چنانكه قرآن از زبان يوسف چنين مى‌فرمايد: