130آنان، فرو فرستاده شد و آن حضرت به فرمان خدا، همراه با علىّ بن ابى طالب و فاطمه زهرا و امام حسن و امام حسين - سلاماللّٰهعليهم - به منظور مباهله به راه افتادند و چون بزرگان نصارىٰ، رفتار پيامبر و اهل بيت آن حضرت را مشاهده نمودند، بر جان خود بيم كردند و از رسول خدا صلى الله عليه و آله درخواست كردند تا از مباهله و نفرين آنان صرفنظر نمايد و آن حضرت هم پيشنهاد آنان را پذيرفت و با بستن پيمانى، اين قضيّه خاتمه يافت.
از آنجا كه دانشمندان هر دو گروه شيعه و سنّى، بر اين نكته اتفاق نظر دارند كه در روز مباهله، امير مؤمنان و فاطمۀ زهرا و امام حسن و امام حسين عليهم السلام ، همراه پيامبر گرامى بودند، به روشنى معلوم مىگردد كه مقصود از «أبناءنا» [ يعنى فرزندان ما] در سخن رسول خدا، امام حسن و امام حسين مىباشند، و بدينسان روشن مىگردد كه حسن و حسين عليهما السلام در آيۀ ياد شده، فرزندان پيامبر گرامى قلمداد شدهاند.
لازم به ذكر است كه مفسّران، پس از نقل روايات بسيار در ذيل آيۀ مباهله، بر صحّت اين برداشت روشن، گواهى مىدهند و ما به عنوان نمونه، به برخى از آنها، اشاره مىكنيم:
الف:
جلال الدين سيوطى به نقل از حاكم و ابن مروديه و ابو نعيم، از جابر بن عبد اللَّه، چنين مىكند:
«أنفسنٰا و أنفُسَكم»: رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله و عَلِىّ، وَ أبناءنا: الحسن و الحسين و نِساءنا: فاطمَة». 1
- مقصود از «أنفسنا» [ جانهاى ما ] ، على بن ابى طالب است و «أبناءنا»