117خدا مىداند كه هم در اصل وجود و پيدايش خود وهم در منشأ آثار بودن، نيازمند به خداوند يگانهاند.
شيعه تنها به پاس احترام پيشوايان خود و پيشتازان دين خدا و به منظور ابراز محبّت بىشائبۀ خود نسبت به آنان، بدان آثار تبرّك مىجويد.
اگر شيعيان به هنگام زيارت حرم پيامبر و اهل بيت آن حضرت، ضريح را مىبوسند، و يا در و ديوار را لمس مىكنند، تنها بدان جهت است كه به پيامبر گرامى و عترت او عشق مىورزند و اين يك مسألۀ عاطفى انسانى است كه در وجود يك انسان شيفته، تجلّى مىكند.
اديبى شيرين سخن مىگويد:
أمُرُّ عَلَى الدِّيٰارِ دِيٰار سَلْمى
- بر ديار سلمى مىگذرم، اين ديوار و آن ديوار را مىبوسم.
- دوستى آن ديار، قلب مرا شاد نمىسازد، بلكه محبّت ساكن آن است كه مرا به وجد و سرور مىآورد.