89
خداوند به چشم ديده نمىشود
يكى از لوازم نفى جسم بودن از خداوند، نفى رؤيت بصرى است، زيرا ديدن چيزى با چشم مستلزم اين است كه آن چيز در مكان و در جهت مقابل باشدو در فاصلهى معينى قرار داشته باشدو در فضايى روشن باشد. در غير اين صورت رؤيت بصرى ممكن نخواهد بود. بديهى است شرايط ياد شده مستلزم جسمانيّت است و جسم بودن خداوند محال است. آرى رؤيت قلبى نسبت به خداوند ممكن است، زيرا حقيقت آن به علم و ايمان كامل به خداوند باز مىگردد. بدين جهت ائمهى اطهار عليهم السلام كه رؤيت بصرى خداوند را با شدت انكار كردهاند، بر رؤيت قلبى او تأكيد نمودهاند. شخصى از امام على عليه السلام پرسيد: آيا پروردگارت را ديدهاى؟ امام على عليه السلام فرمود: من پروردگارى را كه نديده باشم عبادت نمىكنم، پرسيد:
چگونه او را ديدهاى؟
امام عليه السلام فرمود:
«لا تدركه العيون بمشاهدة العيان. ولكن