121خاندان او پيروى عملى از آنان است، چنان كه اشاره شد، ولى سخن در ديگر بازتابهاى اين حالت درونى است، و اجمال آن اين است كه هر گفتار يا رفتارى كه در نظر مردم نشانۀ محبت و وسيلۀ گرامى داشت افراد به شمار مىرود، مشمول اين قاعده مىباشد، مشروط بر اينكه، با عمل مشروع او را تكريم كنند، نه با عمل حرام.
بنابراين، گرامى داشت پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم و خاندان او در هر زمان - خصوصاً در سالروز ولادت يا وفات - يكى از شيوههاى ابراز محبت و گرامى داشت مقام و منزل آنان است و آزين بندى در روزهاى ولادت و روشن كردن چراغ و برافراشتن پرچم و تشكيل مجلس براى ذكر فضايل و مناقب پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم يا خاندان او، نشانۀ محبت به آنان و وسيلۀ ابراز آن به شمار مىرود و به اين خاطر تجليل پيامبر در ايام ولادت يك سنت مستمر، در ميان مسلمانان بوده است.
ديار بكرى در كتاب «تاريخ الخميس» مىنويسد: مسلمانان پيوسته ماه ولادت پيامبر را گرامى داشته و جشن مىگيرند و اطعام مىكنند و به فقرا صدقه مىدهند اظهار شادمانى مىنمايند و سرگذشت ولادت او را بيان مىكنند، چه بسا كراماتى براى آنان ظاهر مىشود. عين اين سخن را عالم ديگرى به نام ابن حجر عسقلانى در كتاب خود آورده است. 1