133
علت اشتهار مذهب شيعهى اثنى عشرى به مذهب جعفرى
پرسش: به چه علت مذهب شيعۀ اثنى عشرى به مذهب جعفرى معروف شده است؟
پاسخ: بر اساس اصل نبوت كه هر پيغمبرى قبل از وفاتش، وصى و جانشين خويش را از جانب خدا معين مىكند، خاتم الانبيا نيز اميرالمؤمنين على عليه السلام را باب علم، وصىّ و خليفۀ خود معرفى و امت را به اطاعت از وى امر نمود. هرچند بعد از وفات پيامبر، خلافت به امام على عليه السلام نرسيد؛ اما دو خليفه اول در تمام دوره خلافت خود - باستثناى اوايل خلافت ابوبكر - در تمام امور با حضرت على عليه السلام مشورت نموده و مطابق راهنمايىهاى ايشان عمل مىكردند. حتى حضرت على عليه السلام راهنماى خليفه اول و دوم در امر قضاوت آنها بوده است. وقتى كه رجال و دانشمندان ساير اديان، براى كشف حقايق به مدينه مىآمدند تا مناظره و مباحثه علمى نمايند، امام على عليه السلام آنان را مجاب مىكرد و بدين طريق از ارايه خدمات شايان علمى خود به جامعه مسلمين دريغ نمىورزيد.
پس از شهادت امام على عليه السلام زمام امور به دست بنىاميه افتاد و امام حسن مجتبى، امام حسين، امام سجاد و امام باقر عليهم السلام تحت فشار شديد و آزار و اذيت اموىها قرار گرفته و تحت نظر و كنترل بودند. فقط عده قليلى از شيعيان خاص، موفق به ديدار آنها و اخذ حقايق و علوم مىشدند. بالاخره هر كدام از فرزندان رسولاللّٰه صلى الله عليه و آله را به طريقى به شهادت رساندند. در اوايل قرن دوم هجرى، درگيرىهاى شديدى بين بنىعباس و بنىاميه شكل گرفت و اموىها مشغول و مجبور به دفاع از حكومت خود شدند. در نتيجه توان ادامه آن سختگيرىها و كنترلها را نداشتند. لذا امام صادق عليه السلام با استفاده از اين فرصت، از انزوا بيرون آمد و درِ خانۀ خود را به روى همۀ مردم باز گذاشت. ايشان آزادانه در منبر مساجد به نشر علوم و احكام و قواعد دين مىپرداخت. در اين زمان بيش از چهار هزار طلبه و دانشجوى علم و دانش از درياى بىكران علم آن حضرت بهره مىگرفتند.
شاگردان خاص آن حضرت با بهرهگيرى از جلسات درس ايشان، درباره مبانى