97سخن او ناشى از مبالغهاى است كه در تضعيف شتابزدهى احاديث پيش از آنكه تمامى طرق آن را جمع كرده و مورد دقت قرار دهد به او دست داده است 1».
ج بحث دلالى
شيعه بر اين باور است كه دلالت حديث غدير بر امامت على عليه السلام كاملاً شفاف و بىابهام بوده و اين حديث را سند درخشان تبيين نظام فكرى امامت محسوب مىكند.
اثبات اين امر متوقف بر اين است كه از لفظ مولا معناى اولويت، سرپرستى و صاحب اختيارى اراده شده باشد.
تفصيل سخن آنكه لغويان و اديبان براى لفظ «ولى» و «مولا» معانى متعددى را ذكر كردهاند كه گفته شده بالغ بر بيست و هفت معنى مىشود. از قبيل رب، عم، ابن عم، صاحب، همسايه، قريب، منعم، صهر، معتق، محب، ناصر و أولى بالامر. بدين جهت اكثر راويان اهل سنت كه فقرهى «من كنت مولاه ...» را نقل كردهاند بر روى كلمهى «مولى» تركيز يافته و با بحث از معناى لغوى و عرفى آن كوشيدهاند دلالت آن بر معناى سرپرستى را مورد ترديد و انكار قرار دهند. اما به تحقيق بايد گفت:
اولاً برخى از محققان تصريح نمودهاند كه بازگشت تمامى معانى لفظ مولا به «أولى بالامر» مىباشد. 2 با پذيرش اين نظر مىتوان گفت تنها معنى مقصود از لفظ مولا در حديث «أولى بالامر» است و اين به معناى اثبات ولايت زعامت و سرپرستى على عليه السلام مىباشد.
ثانياً با اصرار بر اشتراك لفظى بايد بگوييم: در ميان معانى لفظ مولا برخى از آنها مثل رب، عم، ابن عم و مانند آن قطعاً مقصود نبوده، بعضى ديگر مثل صاحب و همسايه در اينجا سخيف مىباشد و تكليف ساير معانى را قرائن حالى و مقالى بايد روشن كند.
خوشبختانه قرائن متعددى در كار مىباشد كه توجه به آنها تكليف لفظ مولا را يكسره