68رساندن حضرت به خلفاء در امر سياست و تدبير و قضاء و داورى و غيره افزون از حد شمارش است. 1 او خود گرچه از پذيرش هر گونه سمت و مسئوليتى ابا مىورزيد ولى نزديكان و ياوران خاص خود را به جدّ توصيه مىكرد كه در جنگها حضور يابند و مسئوليتها را پذيرا شوند. 2 در جريان شوراى شش نفرهاى كه براى تعيين خليفه پس از ترور عمر تشكيل شد گرچه هواخواهى و غرضورزى بعضى از حاضران در انجمن سبب شد بار ديگر امر خلافت به بيراهه رود ولى آن حضرت همچنان به استراتژى مدارا و مسالمت خود ادامه داد. او مىگفت: