142
ادلهى عصمت
الف - آيه تطهير:
إِنَّمٰا يُرِيدُ اللّٰهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً 1
استدلال به آيهى تطهير براى اثبات عصمت اهل البيت از چند مقدمه تشكيل شده است.
1) در صدر آيهى شريفه أدات «إِنَّمٰا» آمده كه به گفتهى اديبان از قوىترين ادوات حصر مىباشد. بنابراين آيهى شريفه در مقام بيان حكمى انحصارى مىباشد. به گفتهى مؤلف الميزان در اين آيه دو حقيقت در حصر بكار رفته، يكى انحصار اراده و خواست خدا در بردن و دور كردن پليدى و دوم انحصار اين طهارت در اهل البيت.
2) در آيهى شريفه ارادهى تكوينى خداوند مقصود مى باشد نه ارادهى تشريعى او. 2 زيرا اگر ارادهى تشريعى منظور باشد معنى آيه اينگونه مى شود كه خداوند براى شما اهل بيت احكامى را تشريع كرده كه با امتثال آنها به گوهر قدسى طهارت دست يابيد و اين معنا دو اشكال مسلم دارد:
نخست اينكه با حصر و اختصاص آيهى شريفه منافات داشته و مزيت و موهبتى اختصاصى را براى اهل البيت اثبات نمىكند. زيرا معنى آيهى شريفه در حد آيهى مٰا يُرِيدُ اللّٰهُ لِيَجْعَلَ عَلَيْكُمْ مِنْ حَرَجٍ وَ لٰكِنْ يُرِيدُ لِيُطَهِّرَكُمْ وَ لِيُتِمَّ نِعْمَتَهُ عَلَيْكُمْ ... 3
مىگردد كه طبق آن خداوند با جعل و تشريع احكام، طهارت روحى و تقوى و مصونيت درونى را براى عموم مكلفان خواستهاست و تحقق اين معنا در مراتب نسبى و تشكيكى آن از طريق امتثال اوامر و تشريعات الهى براى هر شخص ميسر خواهدشد.
دوماينكه بدونترديد هيچگونه ويژگى در جعل وتشريعاحكام براىاهل بيت نبوده و احكام مخصوصى براى آنان تشريع نشدهاست كه اين آيه در مقام اخبار از آن باشد.