182«زره، عصا، شمشير، ظروف، مهر، انگشتر، مو و كفنِ پيامبر با نمونههاى بارزى از اين تبرّكها آگاه شويد.
اين احاديث بىپايگى فرهنگ وهابيت را، كه براى جلوگيرى از تبرك به ضريح رسول خدا گروهى را استخدام كرده و با ضرب و شتم و ايجاد حادثه، مسلمانان را از اظهار علاقه باز مىدارند، واضح و آشكار مىسازد. در حالى كه چنين عملى در عصر رسول خدا و در محضر او نيز رواج داشته است.
مسألۀ جلوگيرى از تبرّك به آثار رسول گرامى و تقبيل و بوسيدن ضريح و منبر آن حضرت، از مظاهر بزرگ وهابيگرى است كه دولت وهابى سعودى براى جلوگيرى از انجام آن، مأمورانى را در لباس «آمران به معروف و ناهيان از منكر» در اطراف ضريح شريف مستقر ساخته است و آنان نيز با كمال خشونت و بىرحمى با زائران قبر شريف رفتار مىكنند و چه بسا در اين مورد خونهاى پاكى ريخته مىشود و عرض و ناموس گروه كثيرى لطمه و آسيب مىبيند، و ريشۀ انديشه آنان اين است كه بوسيدن ضريح، عبادت و پرستش صاحب قبر است. گويى «هر احترامى عبادت است!»
اين بيچارگان دور از معارف اسلام، چون نتوانستند عبادت را به صورت منطقى تعريف كنند، سرانجام در وادى حيرت گيج شدند و هر نوع تعظيم از «ميت» را پرستش تلقّى كردند و ما در فصل آينده براى عبادت، حدّ و مرز دقيقى ترسيم خواهيم كرد، آنچه فعلاً مهم است، آگاهى از سيرۀ مسلمين در اين مورد است كه به مختصر و فشردهاى از مطالب انبوه در اين زمينه بسنده مىكنيم:
1 - دخت گرامى پيامبر، پس از درگذشت و دفن پدر بزرگوارش، كنار قبر