134«هيچ كس از پيشوايان گذشته، نگفته است كه نماز نزد قبور و مشاهد اوليا مستحب است و نيز نگفتهاند كه نماز و دعا در آنجا افضل از جاى ديگر است بلكه همگى اتفاق نظر دارند كه نماز در مساجد و خانهها افضل از برگزارى آنها در نزد قبور اوليا و صالحان است.»
در پاسخ پرسشى، منسوب به علماى مدينه مىخوانيم:
«اما التوجه إلى حجرة النبى (ص ) عند الدعاء فالأولى منعه كما هو معروف من معتبرات كتب المذهب و لأن أفضل الجهات ، جهة القبلة »
«توجه و رو به قبر پيامبر ايستادن در هنگام دعا، بهتر منع آن است و معروف در كتابهاى معتبر، ممنوعيت آن مىباشد، و بهترين جهت، سمتِ قبله است.»
اين مسأله به مرور زمان، از مرحلۀ «ممنوعيت» به مرحلۀ، «شرك» رسيده است، و هم اكنون در ميان آنان چنين كارى رنگ شرك دارد. و انجام دهندۀ آن مشرك شمرده مىشود.
يادآور مىشويم كه هرگاه كسى در نزد قبور، براى صاحب قبر نماز بگزارد و او را بپرستد، يا او را قبلۀ خود قرار دهد، به طور مسلم مشرك خواهد بود، ولى در روى زمين مسلمانى يافت نمىشود كه در كنار قبر پيامبران و اوليا، چنين كارى انجام دهد. بديهى است كه مسلمانان نه صاحب قبر را عبادت مىكنند و نه او را قبلۀ خود قرار مىدهند.
بنابر اين، انديشۀ «شرك»، پندارى بيش نيست. انگيزۀ مسلمانان از گزاردن نماز و خواندن دعا نزد قبور اوليا، همان انديشۀ تبرك به مكانى است