66از اين چاه سخن گفتهايم.علاقهمندان به آنجا مراجعه كنند.
بئر زمزم:
چاهى است در مدينه،در سمت راست كسى كه به سمت«آبار على» مىرود.سمهودى مىنويسد:ممكن است همان چاه اهاب باشد كه در كنارۀ حرّۀ غربى قرار دارد.علت نامگذارى اين چاه به«زمزم»آن است كه مردم مدينه به آن تبرّك مىجويند و آب آن، همچون آب زمزم مكه،براى تبرك به اطراف و اكناف برده مىشود.
بئر سقيا:
چاهى است در مدينه.در احاديث از اين چاه نام برده شده،اما در تعيين محلّ آن اختلاف است.اين سقيا با «سقيا»كه در حرف سين خواهد آمد و در وادى فرع واقع شده،فرق مىكند.
بعضى گفتهاند:چاه سقيا در جنوب شرقى ايستگاه راه آهن مدينه قرار دارد و جاده ميان چاه و ايستگاه فاصله انداخته است.اين چاه به مرور زمان پر شده است.
بئر عروه:
مقصود عروة بن زبير است.اين چاه در عقيق-كه عروه در آنجا اعتزال و گوشهگيرى اختيار كرده بود-در سر راه منتهى به ذو الحليفه قرار داشته است.پل عروه نيز در همين محل است.عروه تابعى و راوى حديث است...و به همين دليل از اين چاه نام برديم.
بئر عقبه:
از چاههاى مدينه بوده و در احاديث از آن ياد شده است.
[بئر غدق:
اين چاه را كه از چاههاى مدينه است،به دليل شيرينى و گوارا بودن آب آن،به اين اسم ناميدهاند.
«عبد الرحمن بن يزيد بن حادثه مىگويد:پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله(هنگام هجرت به مدينه)در پشت حرّۀ ما نماز(صبح) گزارد،سپس بر مركب سوار شد و پيش از طلوع آفتاب كنار چاه«غدق»رسيد و در آنجا مردم خدمت آن حضرت مىرسيدند و سلام مىدادند. 1]
بئر غرس:
(به فتح غين و سكون راء)،غرس در لغت به معناى قلمه يا نهالى است كه مىكارند.اين چاه در زيستگاههاى بنى نضير،در نيم ميلى شمال شرقى مسجد قبا و در بين نخيل واقع شده است.
روايت شده كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در هنگام وفات