64فراوان است و هرگز دچار كمبود نمىگردد.
گفته شده كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله هنگامى كه به عسفان رسيد،چاههاى آن خشك شده بود.حضرت بر سر اين چاه آمد و آب دهان مبارك خود را در آن افكند و آب از آن جوشيد. 1]
بئر جاسم:
همان چاه ابو الهيثم بن تيهان است و ظاهرا همان«جاسوم»باشد.نيز -«مسجد راتج».
بئر جاسوم:
از چاههاى مدينه در عهد پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بوده است.
بئر جشم:
از چاههاى ناشناختۀ مدينه بوده است.به نظر مىرسد كه منظور از جشم، جشم بن خزرج باشد.اين چاه در غرب وادى رانونا بوده و در الموطأ از آن ياد شده است.
بئر جمل:
فيروزآبادى مىنويسد:اين چاه در ناحيۀ جرف،در انتهاى عقيق بوده است...البته اين تعيين محل،مورد اتفاق نيست.
بئر حاء:
عبارت بوده از يك چاه و يك بستان.در ضبط اين كلمه،ميان علما اختلاف است كه آيا دو كلمه است؛يعنى «بئر+حاء»؟يا كلمۀ واحد است؛يعنى «بئر حاء»،به فتح باء و كسر آن؟...
گفتهاند:برخى محدّثان براى تحقيق ضبط درست كلمۀ«بئر حاء»،حتى يك كتاب مستقل نوشتهاند.تعيين محلّ فعلى آن،كار دشوارى است؛زيرا كليۀ آثار و اماكنى كه بتوان بر اساس آن محل «بئر حاء»را معلوم كرد،در آخرين توسعهاى كه پيرامون مسجد النبى صلّى اللّه عليه و آله صورت گرفته از ميان رفتهاند.اين چاه و باغ در ناحيهاى موسوم به باب المجيدى قرار داشته است.
بئر حلوه:
در احاديث نبوى از اين چاه ياد شده،اما از محلّ آن كسى آگاهى ندارد.
بئر حلوه يكى از چاههاى مدينة النبى صلّى اللّه عليه و آله بوده است.
بئر خارجه:
در صحيح مسلم اين عبارت آمده است:«يدخل في جوف حائط من بئر خارجة»و نيز به صورت«بئر خارجه»؛يعنى بيرون از باغ نيز روايت شده است.بنا به روايت نخست،اگر«بئر