403
ميفعه:
(به كسر ميم و سكون ياء)،جايى است در ناحيۀ نجد،واقع در پشت بطن نخل و با مدينه هشت چاپار فاصله دارد.
سريّۀ غالب بن عبد اللّه ليثى،در سال هفتم هجرى به سوى همين مكان اعزام شد.
[ميقات:
در لغت به معناى زمان انجام كار و نيز به معناى محلّ انجام آن آمده است و بنابراين،ميقات به معناى اول،اسم زمان و به معناى دوّم،اسم مكان مى‌باشد و در باب حج،به معناى دوم به كار مى‌رود. 1يعنى جايى كه حجاج محرم مى‌شوند.
ميقاتهاى احرام،به وسيلۀ پيامبر صلّى اللّه عليه و آله تعيين گرديده است؛چنانكه در صحيحۀ معاوية بن عمار است كه حضرت امام صادق عليه السّلام فرمود:
«من تمام الحجّ و العمرة أن تحرم من المواقيت الّتي وقّتها رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله لا تجاوزها إلاّ و أنت محرم». 2
«از تماميت و كمال حج و عمره، احرام از ميقات‌هايى است كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله آنها را تعيين كرد و بايد جز با احرام از آن ميقات‌ها عبور نكنى.»
ميقات عمرۀ تمتّع عبارت است از:
1.مسجد شجره
2.جحفه
3.يلملم
4.قرن المنازل
5.وادى عقيق
و محاذات يكى از آنها،براى كسى كه از ميقاتهاى ياد شده عبور نكند.
ميقات حجّ تمتّع،مكۀ معظمه است و ميقات حج افراد و حجّ قران،يكى از مواقيت پنج‌گانۀ بالا مى‌باشد،ولى اگر شخص در مكه و يا در محلّى نزديك‌تر از ميقات به مكه باشد،منزلش ميقات او است كه در روايات از آن به«دويرة أهله»تعبير شده است.
و ميقات عمرۀ مفرده،اگر حاجى در مكه باشد،ادنى الحلّ مى‌باشد و اگر خارج از حدود ميقاتهاى پنج‌گانه باشد يكى از آن ميقات‌ها است و چنانچه داخل مواقيت ياد شده باشد،مخيّر است كه از يكى از آنها و يا از ادنى الحلّ محرم شود و ميقات كودكان«فخّ»مى‌باشد. 3]