258
عاليه:
هرگاه گفته شود عاليۀ مدينه،مقصود منطقۀ بالاى آن؛يعنى جايى است كه وادى بطحان از آنجا مىآيد.امروزه به اين منطقه«عوالى»مىگويند.در سيره آمده است كه:پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله عبد اللّه بن رواحه را به سوى مردم عاليه فرستاد تا پيروزى مسلمانان در بدر را به آنان بشارت دهد.
عامر بن صعصعه:
قبيلهاى است از هوازن كه زيستگاه آنان از شرق طائف تا جنوب نجد امتداد داشت.در سال نهم هجرى، هيأتى به نمايندگى از اين قبيله،به حضور پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله رسيد كه عامر بن طفيل و اربد بن قيس،جزو اين هيأت بودند.
عامر بن لؤى:
تيرهاى از قريش است كه بيشترينشان در مكه به سر مىبردند.
عاير:
در ذيل«عائر»ذكر شد.عاير كوهى است در مدينه يا نزديك آن.در حديث هجرت«ثنية العائر»-كه بعضى آن را به غين(غائر)گفتهاند-آمده است كه قبل از مدينه در راه هجرت قرار دارد.راه شوسۀ ميان مدينه و مكه را امروزه راه هجرت مىگويند.اين راه از بدر نمىگذرد.
عبابيد:
بعد از مدلجۀ تعهن،در راه هجرت پيامبر واقع است.اين كلمه را به صورت «عبابيت»نيز گفتهاند.كسانى كه«عبابيد» روايت كردهاند آن را جمع«عبّاد» دانستهاند و آنان كه«عبابيب»روايت نمودهاند،گويا جمع«عبّاب»دانستهاند كه مأخوذ است از«عببت الماء عبّا»؛ «آب را با يك نفس آشاميدم.»
عبد القيس:
قبيلهاى كه در منطقۀ شرقى ساحل خليج فارس مىزيستهاند.در سال نهم هجرى هيأتى به نمايندگى از اين قبيله به حضور پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله رسيد.
[عبرى:
شهرى است در يمن،كه ميان زبيد و عدل واقع است و نزديك ساحل قرار دارد. 1
در حديث است كه:«كان ثوبا رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله الّذى أحرم فيهما يمانيّين عبريّ و ظفار»؛ 2«لباسى كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله در آن محرم شد،از جامه عبرى و ظفار بود.»]
عبلاء(عبلات):
نام ديگر بتخانۀ