154
خط:
(به ضمّ خاء)،كوهى است در مكه.خط عبد القيس در شرق جزيرة العرب بوده و نخلستانهاى زيادى داشته است.
خطمى(ذات::الخطمى)
:جايى است در پنج منزلى تبوك كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله در آنجا مسجدى ساخت.
خفّان:
(به فتح اول و تشديد دوم)،جايى است در سرزمين عراق كه خالد بن وليد هنگام فتح عراق،ابتدا در آنجا فرود آمد.
خلائق:
زمينى است در نواحى مدينه كه متعلق به عبد اللّه بن احمد بن جحش بود.
در غزوه عشيره از آن ياد شده است.
خلص
(به فتح اول و سكون لام)،جايى است ميان مكه و مدينه.
خلصه
(ذو::الخلصه):نام بتى است كه جرير بن عبد اللّه بجلى به فرمان پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله آن را به آتش كشيد.ابن بت در تباله،بين مكه و يمن قرار داشت.
در تعيين محلّ آن اختلاف است،اما قدر مسلم آن است كه در جنوب جزيرة العرب، ميان جنوب عربستان سعودى تا نواحى يمن شمالى بوده است.
[خلوق:
نوعى عطر است كه از زعفران و ديگر مواد خوشبو تركيب و تهيه مىشود و رنگ آن بيشتر زرد و يا سياه مىباشد.
آلوده شدن جامۀ احرام به خلوق كعبه، اشكالى ندارد. 1]
خليص:
وادى پرآب و زرعى است در يكصد كيلومترى شمال مكه.
پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله در آنجا مسجدى ساخت.
خليقه:
كوهى است نزديك مكه.همين كوه بود كه مشركان در روز فتح مكه بالاى آن رفتند و از فراز آن پيامبر و ياران آن حضرت را مىنگريستند.نام اين كوه در دورۀ جاهلى«كيد»بود.
خمّ:
در سيره و احاديث از«غدير خم»ياد شده است.امروزه به نام«الغربه»معروف است و در هشت كيلومترى شرق جحفه قرار دارد.
خنافه:
يكى از صدقات پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در منطقۀ عاليه(بالاى)مدينه بود.
خندق:
غزوۀ خندق يا غزوۀ احزاب.خندق