378و مراد از طواف طواف كعبه است بر وجهى كه در شرع مقرر است و از عكوف اعتكاف شرعى و از ركوع و سجود نماز چنانكه متبادر است و الركع و ركوع جمع راكع است و سجود جمع ساجد. [1]

[آيۀ هفتم در بيان اين كه صفا و مروه او شعائر الهى است]

الاية السابعة قوله تعالى فى سورة البقرة ايضا إِنَّ اَلصَّفٰا وَ اَلْمَرْوَةَ مِنْ شَعٰائِرِ اَللّٰهِ فَمَنْ حَجَّ اَلْبَيْتَ أَوِ اِعْتَمَرَ فَلاٰ جُنٰاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمٰا وَ مَنْ تَطَوَّعَ خَيْراً فَإِنَّ اَللّٰهَ شٰاكِرٌ عَلِيمٌ. (159) يعنى به درستى كه صفا و مروه از جملۀ عبادات خداى تعالى است پس كسى كه طواف كند كعبه را جهة حج الاسلام يا عمره پس گناهى نيست بر او در آن كه طواف كند صفا و مروه را و سعى كند ميان ايشان كسى كه سنتى به جاى آورد عمل خيرى را يعنى حج سنتى يا عمره سنتى به جا آمده پس به درستى كه خداى تعالى جزاء دهنده است آن عمل خير را داناست بقدر جزاى آن.

بدان كه بعضى مفسران گفته‌اند كه سبب نزول اين آيه آن بود كه روايت