370
[آيۀ چهارم در بيان كوچ از عرفات به مشعر الحرام]
الاية الرابعة قوله تعالى فى سورة البقرة ايضا ثُمَّ أَفِيضُوا مِنْ حَيْثُ أَفٰاضَ اَلنّٰاسُ وَ اِسْتَغْفِرُوا اَللّٰهَ إِنَّ اَللّٰهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ. (199) يعنى بعد از اين برگرديد با كثرت مردم از آنجا كه برمىگردند مردم با كثرت و طلب آمرزش كنيد از خداى تعالى به درستى كه خداى تعالى آمرزنده و مهربان است. [1] بدان كه مفسران خلاف كردهاند از آن كه مراد از افاضه در اين آيه افاضه از عرفاتست يا افاضه از مشعر الحرام بعضى برآنند كه مراد افاضه از عرفاتست بنا بر آن كه روايت كردهاند از امام محمد باقر عليه السّلام و ابن عباس و جمعى ديگر