343و مراد از ذكر نام خداى تعالى نزد بعضى تسميۀ ذبح و نحر است و مرويست از امام صادق عليه السّلام كه مراد تكبيرات مسنونه است در عقب پانزده نماز و اول آنها نماز پيشين روز عيد است چنانكه در كتب فروع مذكور است.
و بهيمه مطلق چهارپايان را گويند از ابهام بمعنى عدم ايضاح مقصود به سبب بى زبانى او.
و مراد از انعام در عرف شتر و گاو و گوسفند است پس اضافۀ بهيمه به انعام اضافۀ عام است به خاص.
و بائس بمعنى شدت يعنى صاحب شدت و قيد فقير تنبيه است بر آن كه مراد شدت فقراءست.
و امر به اكل از براى اباحه است و امر به اطعام از براى ندب اگر مراد از بهيمة الانعام غير هدى و اضحيه باشد.
و هر دو امر از براى وجوبست اگر مراد هدى باشد و از براى ندبست اگر مراد اضحيه باشد به قرينۀ روايات [1].
و تفث در لغت بمعنى چرك است و مراد از قضاء تفث قضاى ازالۀ چركهاست كه در ايام احرام در بدن حاصل شده باشد مثل ناخن و موى سر و ساير اعضاء يعنى به جاى آوردن ازالۀ آنها بحذف مضاف.
و از ابن عباس مرويست كه مراد از تفث مناسك حج است پس معنى قضاء