74لَبَّيْكَ ذَا النَّعْماءِ وَ الْفَضْلِ الْحَسَنِ الْجَمِيلِ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ كَشَّافَ الْكُرَبِ الْعِظامِ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ عَبْدُكَ وَابْنُ عَبْدَيْكَ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ يا كَرِيمُ لَبَّيْكَ ».
مسأله 191- واجب در لبيك بيش از يك مرتبه نيست ولى مستحب است تكرار آن و زياد گفتن آن هر چه مىتواند و براى هفتاد مرتبه گفتن ثواب زيادى ذكر شده است و لازم نيست آنچه را در حال احرام بستن گفته شد تكرار كند بلكه كافى است بگويد «لبّيك اللّهمّ لبّيك» يا تكرار كند «لبيك» را فقط.
مسأله 192- واجب است صحيح گفتن قدر واجب از لبيك را كه گذشت، همان طور كه صحيح گفتن تكبيرة الاحرام در نماز واجب است.
مسأله 193- اگر تلبيه را به قدر واجب كه ذكر شد، نداند بايد آن را ياد بگيرد و يا كسى او را در وقت گفتن تلقين كند، يعنى كلمهكلمه آن شخص بگويد و شخصى كه مىخواهد احرام ببندد دنبال او به طور صحيح بگويد.
مسأله 194- كسى كه لال است بايد با انگشت به تلبيه اشاره كند و زبانش را هم حركت دهد 1 و بهتر است نائب هم بگيرد.
مسأله 195- كسى كه به هر دليلى نمىتواند تلبيه را صحيح بگويد اگرچه با تلقين بايد به هر نحوى كه مىتواند بگويد و كفايت مىكند اگر عرفاً تلبيه بر آن صدق كند، و الّا بنابر احتياط علاوه بر آنچه مىتواند، ترجمه تلبيه را بگويد و اگر اصلاً نمىتواند بگويد اكتفا به ترجمه، خالى از وجه نيست.
مسأله 196- اگر نتواند ياد بگيرد يا وقت ياد گرفتن نداشته باشد و با تلقين هم نتواند