327 وجوبا و بعث شعره الى منى ليدفن بها استحبابا و من ليس على راسه شعر يمر الموسى عليه و لا يزور البيت قبل التقصير فان طاف قبله عمداً كفر بشاة و لا شيء على الناسى و يعيد طوافه فاذا حلق او قصّر احل مما عدا الطيب و النساء فاذا طاف طواف الزيارة حل له الطيب و يحلّ النساء بطوافهن.

واجب است كه يكى از دو كار فوق را انجام دهد و مستحب است كه بوسيلۀ كسى اين مو يا ناخن گرفته شده را به منى بفرستد تا در آنجا دفن شود.

مسئله: كسى كه بر سر مباركش موئى ندارد بايد جناب موسى يعنى تيغ را بر سر خود مرور دهد و همين كافى است.

مسئله: پيش از تقصير حاجى حق ندارد خانۀ كعبه را زيارت كرده و طواف زيارت بجاى آورد و اگر عمداً چنين كند بايد يك گوسفند كفاره بپردازد آرى اگر از روى فراموشى چنين كند كفّاره ندارد ولى بعد از التفات و توجه بايد تقصير نموده و مجدّداً به طواف زيارت بپردازد.

مسئله: هنگاميكه حاجى حلق يا تقصير نمود از احرام بدر آمده و همه چيز براى او حلال مى‌شود مگر دو امر: يكى استعمال بوى خوش و ديگرى زنها آنگاه وقتيكه طواف زيارت به جاى آورد استعمال بوى خوش هم براى او حلال مى‌شود و وقتيكه طواف نساء را انجام داد زنها براى او حلال مى‌شوند.