305
الباب السابع في السعي
7-باب هفتم: سعى ميان صفا و مروه
قال اللّٰه تعالى: إِنَّ اَلصَّفٰا وَ اَلْمَرْوَةَ مِنْ شَعٰائِرِ اَللّٰهِ فَمَنْ حَجَّ اَلْبَيْتَ أَوِ اِعْتَمَرَ فَلاٰ جُنٰاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمٰا وَ مَنْ تَطَوَّعَ خَيْراً فَإِنَّ اَللّٰهَ شٰاكِرٌ عَلِيمٌ «بقره/158»
يكى ديگر از واجبات حج و عمره كه در هر احرامى چه براى عمره و چه براى حج يكبار واجب مىشود سعى ما بين صفا و مروه است:
كلمۀ سعى در لغت به معناى مطلق تلاش و كوشش براى رسيدن به مقصدى است و در قرآن هم به همين معنا استعمال شده آنجا كه مىفرمايد: وَ أَنْ لَيْسَ لِلْإِنْسٰانِ إِلاّٰ مٰا سَعىٰ ولى در كتاب الحج سعى به معناى كوشش بخصوصى است كه ذيلاً تفاصيل آن بيان خواهد شد.
كلمۀ صفا و مروه: صفا در لغت عرب به معناى سنگ محكم و صافى است كه با خاك و شنى آميخته نباشد و مروه در لغت به سنگ محكم و خشن گفته مىشود ولى در اصطلاح فقهى در باب حج صفا و مروه عَلَم شدهاند براى دو كوه كوچكى كه در مكّه است و در اثر توسعۀ مسجد الحرام فعلاً در ضلع شرقى مسجد در سمتى كه درب خانۀ كعبه و مقام حضرت ابراهيم مىباشد قرار گرفته است و اين دو كوه در