277با هَروَلهات ، از هواى نفس خود ، بگريز و از همۀ نيرو و توان خود ، تبرّى بجوى .
با بيرون رفتنت به سوى مِنا ، از غفلت و لغزشهايت بيرون شو و آنچه را كه برايت حلال نيست و مستحقّ آن نيستى ، تمنّا مكن . در عرفات ، به گناهان اعتراف كن و پيمان يكتاپرستى را با خدايت ، تجديد كن و با اطمينان ، در مُزدَلفه به خدايت تقرّب بجوى .
با بالا رفتنت از كوه ، روحت را به سوى ملكوت اعلا ، روانه ساز و هنگام قربانى كردن ، حنجره و رگهاى هوس و طمع را قطع كن و با رَمْى جَمَرات ، شهوتها ، فرومايگى و پستى و ناپسندى را به دور افكن .
با تراشيدن سر ، عيبهاى آشكار و نهان را بتراش و بزُداى و با در آمدنت به خانۀ خدا ، در امان و حمايت خدا و پوشش و سرپرستى و عهدهدارىِ كارهايت از سوى او ، وارد شو .
و كعبه را در حالى كه به بزرگىِ صاحب آن و شناختِ عظمت و قدرت او باور دارى ، زيارت كن .
و در حالى كه راضى به قسمت الهى و خاضع در برابر عزّت او هستى ، حجر الأسود را لمس كن . با طواف وداع ، با هر چه جز اوست ، وداع كن .
با ايستادن بر كوه صفا ، روح و درون خود را ، براى روز ديدار با خداوند، تصفيه كن و جلا ده و نزد مروه ، صاحب مروّت و اوصافى وارسته باش و بر اين شرطهاى حجّ خود و به عهدى كه با پروردگارت بستهاى و بر خود واجب ساختهاى ، تا روز قيامت ، پايدار بمان . 1
734 . مستدرك الوسائل - به نقل از سيّد عبد اللّٰه ، نوادۀ محدّث جزايرى در شرح النُخبة - : در منابعى متعدّد ، كه موّثق ترين آنها به خطّ برخى از اساتيد معاصر ماست ، به صورت حديث مُرسَل ، چنين يافتم : چون سَرورمان امام زين العابدين عليه السلام از حجّ برگشت ،