210مردى [ به ايشان] گفت : نظرتان دربارۀ شتابزدگى من چيست؟

فرمود : «اگر چه شتابان‌تر از ابرِ رعد و برقْ‌دار باشى» .

539 . أخبار مكّة ، ازرقى - به نقل از عثمان - : در روزگار پيامبر خدا ، مردى ميان رُكن حجر الأسود و رُكن يَمانى، سه بار چنين مى‌گفت: «خدايا! تو خدايى، تو بخشنده‌اى .

معبودى جز تو نيست. تو پروردگارى و پروردگارى جز تو، نيست. تو بر پا ايستادۀ دائمى هستى كه غفلت نمى‌كنى . تويى كه آنچه ديدنى و ناديدنى است ، آفريدى و تويى كه بدون آموختن، هر چيز را مى‌دانى».

پيامبر صلى الله عليه و آله از كارش با خبر شد و فرمود: «اگر چنين گفته است - و خدا داناتر است - ، او را به بهشت ، مژده دهيد و خبر دهيد كه او در ميان قوم خودش ، مثل صاحب ياسين ¹ در ميان قوم خود است». ²

540 . امام صادق عليه السلام : گرد خانۀ خدا، هفت دور طواف كن. در طواف مى‌گويى : «خدايا! تو را به آن نامت مى‌خوانم كه با آن، بر سينۀ درياها و بر جاده‌هاى زمين ، راه مى‌روند و به آن نامى كه عرش تو از آن به اهتزاز در مى‌آيد و به نامى كه گام‌هاى فرشتگانت از آن به لرزه مى‌افتد و به نامى كه موسى عليه السلام از سوى وادى طور ، تو را با آن ، صدا كرد و پاسخش را دادى و محبّتى از خويش را بر او گستراندى و به نامى مى‌خوانمت كه به خاطر آن، گذشته و آيندۀ محمّد صلى الله عليه و آله را بخشودى و نعمتت را بر او تمام ساختى ، از تو مى‌خواهم كه با من ، چنين و چنان كنى» (هردعايى كه مى‌خواهى ، بكن) .

و هر بار كه به درِ كعبه رسيدى ، بر پيامبر خدا درود فرست و بين رُكن يمانى و حجر الأسود ، مى‌گويى : (رَبَّنٰا آتِنٰا فِي الدُّنْيٰا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنٰا عَذٰابَ النّٰارِ ؛