209

ه‍ - دعاهاى طواف

535 . مسند ابن حنبل - به نقل از عبد اللّٰه بن سائب - : پيامبر خدا را بين رُكن يمانى و حجر الأسود ديدم كه مى‌گفت : (رَبَّنٰا آتِنٰا فِي الدُّنْيٰا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنٰا عَذٰابَ النّٰارِ ؛ پروردگارا ! در دنيا به ما نيكى عطا كن و در آخرت هم به ما نيكى عطا كن و ما را از [ آتش] دوزخ ، نگه‌دار) . ¹

536 . كنز العمّال - به نقل از ابن مسعود - : پيامبر صلى الله عليه و آله كعبه را طواف كرد. سپس دست بر آن گذاشت و چنين دعا كرد: «خدايا! خانه، خانۀ توست و ما، بندگان توييم و پيشانى (اختيار) ما، در دست توست و رفت و آمد ما، در قبضۀ قدرت توست. اگر عذابمان كنى، به سبب گناهان ماست و اگر ما را ببخشايى، به سبب رحمت توست. حجّ خود را بر هر كس كه راهى [ و توانى براى رفتن] به سوى آن داشته باشد ، واجب ساختى .

ستايش تو راست كه براى ما اين راه را قرار دادى. خدايا! پاداش سپاس‌گزاران را روزىِ ما كن». ²

537 . شعب الإيمان - به نقل از عبد الأعلى تَيمى - : خديجه عليها السلام گفت : اى پيامبر خدا ! در حالى كه طواف خانۀ خدا مى‌كنم ، چه بگويم؟

فرمود : «بگو : خدايا ! گناهان و خطاها ، عمد و اسرافم را در كارم ببخشا ؛ زيرا اگر تو مرا نيامرزى ، هلاكم مى‌كنى» . ³

538 . أخبار مكّة ، ازرقى - به نقل از سعيد بن مسَيّب - : پيامبر صلى الله عليه و آله چون بر رُكن يمانى مى‌گذشت، چنين مى‌گفت: «خدايا! به تو پناه مى‌برم از كفر و خوارى وتنگ‌دستى و جايگاه‌هاى خوارى در دنيا و آخرت. پروردگارا! در دنيا به ما نيكى و در آخرت ، نيكى عطا كن و ما را از عذاب آتش [ دوزخ] ، نگه‌دار» . ⁴