144گفتيم: چه مى‌گفت؟

فرمود : «چنين مى‌گفت: "صداها به سوى تو بلندند و دعوت‌ها (دعاها) به سوى تواند و چهره‌ها براى تو خاشع‌اند و گردن‌ها براى تو فرو افتاده‌اند و داورى در كارها ، با توست. اى بهترين سؤال‌شده و اى بهترين بخشنده ! اى راستگو، اى آفريدگار ! اى آن كه در وعده خلاف نمى‌كند ! اى آن كه به دعا فرمان دادى و وعدۀ اجابت فرمودى ! اى آن كه گفت: (ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ؛ ¹ مرا بخوانيد تا پاسختان گويم) ! اى آن كه گفت:

(وَ إِذٰا سَأَلَكَ عِبٰادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدّٰاعِ إِذٰا دَعٰانِ فَلْيَسْتَجِيبُوا لِي وَ لْيُؤْمِنُوا بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ ؛ ² هر گاه بندگانم از تو در بارۀ من پرسيدند ، يقيناً من نزديكم، دعاى دعا كننده را هر گاه كه مرا بخواند، پاسخ مى‌دهم . پس مرا اجابت كنند و به من ايمان آورند . باشد كه راه رشد بيابند) ! اى آن كه گفت: (يٰا عِبٰادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلىٰ أَنْفُسِهِمْ لاٰ تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللّٰهِ إِنَّ اللّٰهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ ؛ ³ اى بندگان من كه بر خودتان اسراف كرده‌ايد ! از رحمت خدا نوميد نشويد . همانا خداوند ، همۀ گناهان را مى‌آمرزد، [ كه] او آمرزندۀ مهربان است).به فرمانم و پذيرايم . اينك اين منم، اسرافكارى در برابرت و تويى گويندۀ اين سخن كه (لاٰ تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللّٰهِ إِنَّ اللّٰهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً؛ از رحمت خدا مأيوس نشويد . همانا خداوند ، همۀ گناهان را مى‌آمرزد)"».

آن گاه پس از اين دعا به راست و چپ نگريست و گفت: «آيا مى‌دانيد كه امير مؤمنان در سجدۀ شكر چه مى‌گفت؟» .

گفتيم: چه مى‌گفت؟

فرمود : «چنين مى‌گفت: "اى آن كه بخشش زياد، او را جز وسعت و عطا نمى‌افزايد ! اى آن كه گنجينه‌هايش بى‌پايان است ! اى آن كه گنجينه‌هاى آسمان‌ها و زمين ، از آنِ اوست ! اى آن كه گنجينه‌هاى آنچه ريز و درشت است ، براى اوست ! بدكارى من ، مانع نيكوكارى تو نمى‌شود. تو با من، آن مى‌كنى كه شايستۀ آنى ، كه تو