231

اصطلاحات و لغات

اتمام: تمام كردن، به پايان رساندن.

اثناء: وسط، بين.

اِجحاف: ستم كردن، زياده روى كردن.

اِحراز: به دست آوردن، رسيدن به چيزى.

احوط: همان احتياط است كه اگر همراه با فتوا باشد احتياط مستحب و اگر همراه با فتوا نباشد، احتياط واجب است.

اِزاله: برطرف كردن.

اعاده: كارى را دوباره انجام دادن، تكرار كردن.

اعمال: جمع عمل، كارها.

باذِل: بخشنده، كسى كه چيزى را به كسى ببخشد.

بُطلان: باطل شدن.

تروك احرام: كارهايى كه در حال احرام بايد ترك شود، محرّمات احرام.

حاشيه: كنار، در اينجا به معناى پاورقى.

حجّ بذلى: حجّى كه با بخشش ديگرى واجب شود.

حدّت: تندى، خشم و غضب، تيزى.

حدوث: پديد آمدن، ايجاد شدن.

حَرَج: سختى، دشوارى، تنگى و فشار.

حواشى: جمع حاشيه.

دالّ: دلالت كننده، راهنمايى كننده.

ذبح: سربريدن.

ذِراع: قسمتى از دست انسان