(1)) . آيات عظام: خويى، تبريزى، سيستانى: اگر به صفات حيض باشد يا در ايام عادت، احتمال استمرار كافى است و حيض محسوب مى‌شود. (آية اللّه سيستانى اضافه فرموده‌اند: اگر به صفات حيض نباشد و در ايام عادت هم نباشد بايد جمع كند بين تروك حائض و اعمال مستحاضه.

(2)) . آيه الله جوادى: در صورت احتمال هم بايد صبر كند و در هر صورت نمى‌تواند ابتدا نايب بگيرد.

(3)) . آيات عظام: خوئى، تبريزى، خامنه‌اى، سيستانى: اگر بعد از احرام حايض شد مخير است بين عدول و بين اينكه سعى و تقصير را انجام دهد و پس از حج تمتع و قبل از طواف آن قضاى طواف و نماز عمره تمتع را بجا آورد. آيه الله زنجانى: درصورتى‌كه از پاك شدن نااميد باشد بايد سعى را بر طواف مقدم كند و بعد از سعى تقصير كند. در غير اين صورت هم مى‌تواند سعى و تقصير را مقدم دارد و تأخير آن‌ها لازم نيست؛ هرچند مطابق احتياط استحبابى است. و در هرحال اگر با تقصير از احرام خارج شد چنانچه بتواند بعد از انجام طواف و نماز آن، خود را قبل از غروب به عرفات برساند، بايد طواف عمره و نماز آن را بجا آورد؛ و اگر