متن کتاب جامع الفتاوی - جلد 1 - صفحه 109

(1 تا 390)

109چهارم: بايد قصد انجام چيزى كه احرام را باطل مى‌كند نداشته باشد.¹

مسأله 176 - لازم نيست نيت احرام را بر زبان جارى كند يا در ذهن خود بگذراند.²

مسأله 177 - عمره و حج و تمام اجزاى آنها از عبادات است و بايد با نيت خالص براى خداوند تعالى بجا آورد.

مسأله 178 - اگر حج را به نيت خالص بجا نياورد و به ريا و غير آن باطل كند³ بايد سال ديگر عمره و حج را اعاده كند.

مسأله 179 - اگر بعضى از اركان عمره يا حج را به نيت خالص نياورد و به ريا و غير آن باطل كند و نتواند آن را جبران كند، پس در عمره حكم بطلان عمره را دارد و

(1)) . آيات عظام گلپايگانى، بهجت، مكارم، صافى: بلكه قصد ترك جميع محرمات احرام لازم است.آية الله نورى: و بايد نيت آن را داشته باشد كه بعد از عمره تمتع حج تمتع را انجام بدهد.آية الله زنجانى: بلكه در ترك آن ترديد هم نداشته باشد. پنجم: عمره تمتع را به عنوان بخشى از مجموعه عمره و حج تمتع بجا آورد و قصد داشته باشد كه در زمان حج، حج تمتع بجا آورد. همچنين لازم است قصد كند عمرۀ تمتع را به عنوان بخشى از مجموعۀ عمره و حج بجا ميآورد.

(2)) . آية الله زنجانى: براى احرام عمره و حج وجود ارتكازى نيت، كافى نيست بلكه لازم است چنين معنايى را از قلب خود بگذارند كه «خود را محرم مى‌كنم - مثلاً - به عمره تمتع» البته نسبت به خصوصيات عمره و حج مثلا واجب يا مستحب يا نيابتى بودن آن نيت ارتكازى كافى است.

(3)) . آيه الله زنجانى: در احرام باقى مى مند و براى خروج از احرام، بايد يك حج يا عمره بجا آورد؛ البته اگر در حجة الاسلام چنين كرده، بايد حج بجا آورد.

مشخصات کتاب

جامع الفتاویجلد:1:موسوی شاهرودی، مرتضیناشر:[بی نا]محل نشر:[بی جا] - [بی جا]سال نشر:0

دریافت فایل ارجاع:

BibTex | Endnote

سایر جلدهای کتاب:

جلد 1