(1)) آية الله سبحانى: با گرفتن نايب براى تمام و يا قسمتى از اعمال، عمره و حج را تمام كند و چنانچه تمكن مالى براى نايب گرفتن ندارد از استطاعت خارج شده و حج بر او مستقر نيست، در اين صورت بنا بر احتياط‍‌ با گرفتن نايب اعمال خود را به صورت عمره مفرده به پايان برساند اما اگر اين شخص سال‌هاى قبل مستطيع شده و حج بر او مستقر گرديده حج بر ذمه اوست و بايد چنانچه متمكن گرديد به جا آورد و يا اگر از دنيا رفت از تركه او حج برايش به جا آورند.

(1)) . آية الله بهجت: به ذيل مسئله 107 و 139 مراجعه شود.آية الله تبريزى: نيابت شما محل اشكال است.آية الله خويى: كسانى كه ناچارند همراه زنان و بيماران باشند، اگر بتوانند ولو يك لحظه از وقوف اختيارى مشعر را درك كنند بايد برگردند و اگر نمى‌توانند بايد قبل از ظهر روز عيد به آنجا برگردند و در فرض عجز از آن هم حج آنان صحيح است و چنانچه اين وظيفه را از روى جهل به حكم ترك كرده باشند حجشان صحيح است ولى بايد يك گوسفند كفاره بدهند. و در ذيل مسئله 107 «حكم نيابت معذور به عذر طارى» گذشت.آية الله زنجانى: بلكه اگر نايب هم بوده‌ايد عمل شما صحيح و كفايت از منوب عنه مى‌كند.آية الله سبحانى: بايد به مشعر جهت درك وقوف اختيارى ركنى برمى‌گشتيد و اگر عمداً برنگشتيد، نيابت شما باطل است به غير از دو صورت: 1. جهل شما نسبت به وظيفه؛ يعنى برگشتن به مشعر قصورى باشد 2. عذر شما طارى باشد و در هر حال بايد وقوف اضطرارى ليلى يا نهارى مشعر را انجام داده باشيد.آية الله سيستانى: صحت نيابت شما بعيد نيست.آية الله فاضل، آية الله گلپايگانى: اگر عذر شما طارى بوده نيابت صحيح است.آية الله صافى: به ذيل شرط‍‌ هفتم از مسئله 107 مراجعه شود.آية الله مكارم: نيابت شما هم درست است.