(1)) . آية الله بهجت: اگر به قصد امر فعلى بوده، اگرچه اعتقاد ندبيت آن را داشته، اظهر صحت و اجزاء از حجة الاسلام است.آية الله تبريزى، آية الله خويى: مجزى از حجة الاسلام است و نياز به احرام جديد نيست.آية الله خامنه‌اى: اگر شخص مستطيع با اعتقاد به اينكه مستطيع نيست قصد حج استحبابى كند، و بعد معلوم شود كه مستطيع بوده، كفايت آن از حجة الاسلام محل اشكال است و بنا بر احتياط‍‌، واجب است در سال بعد حج را به جا آورد، مگر آنكه به توهّم اينكه وظيفه فعليه او امتثال امر استحبابى است، قصد امتثال امر فعلى شارع مقدس را داشته باشد كه در اين صورت كفايت از حجة الاسلام مى‌كند.آية الله زنجانى: حج استحبابى او صحيح است و بايد در اولين فرصت، حجة الاسلام خود را به جا آورد.آية الله سبحانى: هرگاه به نيت امر فعلى محرم شده باشد از عمره تمتع كفايت مى‌كند و در غير اين صورت احتياط‍‌ كند بدين‌گونه كه طواف نساء و نماز آن را به جا آورد و آن را عمره مفرده قرار دهد و سپس به يكى از مواقيت رفته و اگر نشد به ادنى الحل و سپس براى عمره تمتع واجب محرم شود و اعمال آن را انجام دهد سپس اعمال حج تمتع را به جا آورد.آية الله سيستانى: چنانچه كسى به اعتقاد اينكه مستطيع نيست به عنوان استحباب، به حج رفت و قصد اطاعت امرى كه فعلاً متوجه او است را نمود و بعداً معلوم شد مستطيع بوده، حجش كفايت مى‌كند و حج ديگرى بر او واجب نيست.آية الله صافى: در صحت آن اشكال است و احتياط‍‌ ترك نشود.آية الله فاضل، آية الله نورى: اگر تقييد به استحباب داشته، و اگر به نحو خطا در تطبيق بوده، صحيح و كافى است.آية الله گلپايگانى: مگر اينكه قصد كرده باشد حجى را كه بر اوست و اشتباهاً گمان كرده استحبابى است، كه در اين صورت بعيد نيست كفايت كند.آية الله مكارم: بلكه كفايت مى‌كند.