(1)) . آية الله بهجت: افضل و احوط‍‌ تأخير است ولى اظهر جواز مبادرت است.آية الله خامنه‌اى: و اگر مى‌داند عذر او تا آخر وقت برطرف مى‌شود، بايد صبر كند.آية الله خويى: اگر احتمال بقاى عذر تا آخر وقت مى‌دهد مى‌تواند صبر نكند ولى اگر بعداً كشف خلاف شد بايد اعاده نمايد بلى اگر عذرش نبودِ آب باشد بايد فحص كند، به تفصيلى كه در رساله عمليه مذكور است.آية الله زنجانى: ولى محدث به حدث اصغر اگر در وسعت وقت، رجائاً تيمم كرده بعد معلوم شود كه تا تنگى وقت عذرش باقى بوده، كفايت مى‌كند.آية الله سبحانى: انجام تيمم بدون يأس از قدرت بر انجام وضو و يا غسل به احتياط‍‌ واجب جايز نيست و چنانچه با يأس از برطرف شدن عذر انجام داد و عذر در وقت برطرف شد اعاده لازم نيست.آية الله سيستانى: اگر وقت تنگ نباشد، تيمم جايز نيست مگر اينكه از بر طرف شدن عذر مأيوس باشد يا احتمال دهد در صورت تأخير از انجام تيمم نيز عاجز شود.آية الله گلپايگانى: با علم به بر طرف شدن عذر، انتظار واجب است و در غير اين صورت تأخير بنا بر احتياط‍‌ مستحب است.آية الله مكارم: احتياط‍‌ مستحب آن است كه تا آخرين فرصت صبر كند ولى اگر يقين دارد برطرف مى‌شود، بايد صبر كند.

(2)) . آية الله تبريزى، آية الله خويى: اگر بعد از حدث اصغر شك كند در اينكه قبل از طواف غسل كرده يا نه، بايد غسل كرده و طواف را اعاده كند و براى اعمال آتيه وضو بگيرد.آية الله زنجانى: چنانچه احتمال مى‌دهد در حال طواف به رعايت طهارت، توجه داشته طواف او صحيح است.آية الله سبحانى: و سابقه او از جهت تقدم طهارت و حدث قبل از شروع به طواف روشن نباشد به شك خود اعتنا نكند ولى بايد براى اعمال بعد طهارت لازم را تحصيل نمايد.