(1)) . آية الله بهجت: بنا بر احوط‍‌ بلكه اقوى.آية الله تبريزى: بنا بر احتياط‍‌ واجب.آية الله سبحانى: كسانى كه حس بويايى ندارند و يا به علت زكام و يا سرماخوردگى بويى را احساس نمى‌كنند نمى‌توانند به بدن و لباس خود عطر بزنند و يا غذاى معطر ميل كنند و چنين كسانى بنا بر احتياط‍‌، بينى خود را از بوى بد نگيرند.آية الله فاضل: و اگر گرفت معصيت كرده ولى كفاره ندارد.

(2)) . آية الله زنجانى: همچنين رفتن محرم در اماكن خوشبو مانند مغازه‌هاى عطرفروشى جايز نيست.آية الله سبحانى: حتى براى آزمايش.

(3)) . آية الله تبريزى، آية الله خويى: كفاره‌اش بنا بر مشهور يك گوسفند است، ولى ثبوت كفاره در غير خوردن، محل اشكال است هرچند احوط‍‌ كفاره دادن است.آية الله خامنه‌اى: احتياط‍‌ واجب آن است كه براى استفاده عمدى از عطريات و بوى خوش، چه آنهايى كه در خوراك از آن استفاده مى‌شود مانند زعفران و چه غير آنها، يك گوسفند كفاره بدهد.آية الله زنجانى: كفاره خوردن زعفران و مانند آن، يك گوسفند است و ساير انواع استفاده از عطريات، كفاره ندارد.آية الله سبحانى: كفاره بوى خوش در صورت استفاده خوردنى يك گوسفند است و در استعمالات ديگر مانند ماليدن به لباس و بدن و بوييدن بنا بر احتياط‍‌ بايد گوسفند كفاره داده شود.آية الله سيستانى: هرگاه محرم عمداً مقدارى از چيزهاى خوشبو را بخورد و يا چيزى را بپوشد كه اثر بوى خوش از سابق در آن مانده باشد، بنا بر احتياط‍‌ واجب بايد يك گوسفند كفاره بدهد، ولى در غير اين دو مورد، در استفاده از بوى خوش، كفاره واجب نيست، هرچند احوط‍‌ كفاره دادن است.

(4)) . آية الله فاضل: ماده خوشبوى مخصوصى است كه براى نظافت كعبه استعمال مى‌شود.

(5)) . آية الله بهجت: اين احتياط‍‌ در صورتى است كه معلوم باشد دخول آنچه جايز نيست بوييدن آن (ولو به حسب احتياط‍‌ ممنوع باشد) در آن، و معلوم نباشد ناميده شدن آن به خلوق كعبه كه خوشبوكننده كعبه است با خصوصيتى در ساخت آن) والاّ اقوى عدم حرمت است.