(1)) . آية الله بهجت: لازم است از حرم بيرون رفته و از خارج حرم محرم شود، و احتياط‍‌ واجب در اين صورت، اين است كه هرچه بتواند از حرم دور شود و احرام ببندد.آية الله تبريزى: در اين صورت لازم است از حرم بيرون رفته و از خارج حرم مُحرم شود و احوط‍‌ در اين صورت اين است كه هرچه بتواند از حرم دور شود و احرام ببندد و اگر نتواند از حرم بيرون برود در همان مكانى كه هست محرم شود.آية الله زنجانى: چنانچه در ترك احرام معذور بوده خارج حرم محرم مى‌شود و اگر معذور نبوده نمى‌تواند عمره و حج به جا آورد.آية الله سبحانى: در مورد عمد به ذيل مسئله 210 و در مورد جهل و سهو به ذيل مسئله 215 مراجعه شود.آية الله سيستانى: در اين صورت لازم است از حرم بيرون رفته و از خارج حرم محرم شود و اولى در اين صورت اين است كه هرچه بتواند از حرم دور شود و احرام ببندد و اگر نتواند از حرم خارج شود هر جا هست محرم شود.آية الله صافى، آية الله گلپايگانى: واجب است تا حد امكان به سمت ميقات برود.آية الله فاضل: پس از زوال عذر و يادآورى، اگر برگشتن به ميقات ممكن باشد برمى‌گردد والاّ احرام از همان جا ببندد، اگرچه احوط‍‌ آن است به هر مقدار كه مى‌تواند به ميقات برگردد.

(2)) . نظر آيات عظام در ذيل مسئله 210 گذشت.

(3)) . آيات عظام بهجت، تبريزى، خويى: در نيت چند چيز معتبر است:الف) قصد قربت (نزديكى به خدا) مانند عبادات ديگر غير از احرام.[آية الله بهجت: قصد قربت يعنى به جهت اطاعت و امتثال فرموده خداوند عالم.]