(1)) . آية الله خويى: اگر فاصله زياد باشد، ظاهراً نذر لازم است و اگر فاصله كم باشد، بنا بر احتياط‍‌ واجب بايد نذر كند يا اينكه به يكى از مواقيت برود.آية الله زنجانى: كسى كه از مواقيت و نزديكى آنها نمى‌گذرد هر كجا خارج حرم، محرم شود، صحيح است هرچند قبل از محاذات مواقيت باشد و نيازى به نذر نيست، البته اگر نذر كند كه قبل از حرم از مكان معينى، مثلاً جده، محرم شود بايد به نذر خود عمل كند.آية الله صافى، آية الله گلپايگانى: متعرض مسئله استحباب نذر نشده‌اند.

(2)) . آية الله زنجانى: و اختيار و نتواند به ميقات برگردد بايد به يكى ديگر از مواقيت پنج‌گانه رفته و از آنجا محرم شود والاّ احرام و عمره و حج او باطل است و نبايد وارد حرم يا مكه شود.آية الله سيستانى: واجب است برگردد به همان ميقات، در صورت امكان، هرچند ميقات ديگرى در پيش باشد، به جز كسى كه از ذوالحُلَيفه گذشته باشد هرچند عمداً و بدون عذر كه مى‌تواند از جحفه محرم شود.

(3)) . آية الله بهجت: بنا بر احتياط‍‌ واجب بايد احرام ببندد از هر مكانى كه ممكن باشد، به تفصيلى كه در ناسى احرام مذكور است. و عمره را به جا آورد و قضاى آن بعد از آن.آية الله تبريزى: احتياط‍‌ واجب اين است كه در صورت امكان در خارج حرم محرم شود و در صورت عدم امكان در حرم محرم شود و اگر حج واجب باشد سال آينده آن را اعاده كند.آية الله خويى: اگر در صورت امكان در خارج حرم محرم شود و در صورت عدم امكان در حرم محرم شود، اگرچه به واسطه تأخير مرتكب معصيت شده است ليكن صحت آن خالى از وجه نيست. ولى در صورت تمكن احتياط‍‌ مستحب اين است كه حج را اعاده كند.آية الله سبحانى: هرچند احتياط‍‌ مستحب است كه از مرز حرم، احرام ببندد و اعمال خود را انجام دهد و سال ديگر نيز بايد حج را قضا كند.آية الله صافى، آية الله گلپايگانى: اگرچه احوط‍‌ آن است كه از هر مكانى كه ممكن باشد محرم شود و عمره را انجام دهد و بعد هم قضاى آن را به جا آورد.