885. عهد و امان خداوند يكى است.
بنابراين، شخص مطرح نيست و مىتواند پايينترين شخص پناه دهد بر مسلمين، (كنايه ازاينكه اگر شخصى به ديگرى پناه داد و او را كفالت نمود، بايد تمامى مسلمانان امان او را محترم بشمارند).
6. در هنگام نبرد در راه خداوند، هيچ مؤمنى بدون موافقت افراد ديگر نمىتواند صلح نمايد؛ بنابر اين، صلح بايد با نظر جمع انجام شود.
7. گروههاى رزمنده، هر يك بايد پس از ديگرى و به نوبت بجنگند. بنابراين، هيچ طايفهاى دو مرتبه متوالى به نبرد الزام نمىشود.
8. هركس مؤمنى را بدون دليل بكُشد، حكمش قصاص است؛ مگر اين كه ولى مقتول راضى شود.
9. داور نهايى در اختلافات مسلمانان، خدا و رسول(ص) است.
10. مسلمانان هيچ بدهكارى را كه بدهى بر او سنگينى كرده، رها نمىكنند، مگر اينكه او را كمك نمايند؛ چه بدهى به خاطر خون بهايى باشد يا غرامتى كه به عنوان سرشكن بر خويشان پدرى نصيب شخص شده باشد.
11. بعضى از مؤمنان سرپرست بعضى ديگرند. بنابراين، هيچ كافرى سرپرست مؤمنان نيست.
12. هيچكس نمىتواند بدون رعايت مصالح ساير لشكريان، كافرى را در پناه خود بگيرد.
مواد صلح مسلمانان با يهوديان
1. يهوديانى كه تحت اين پيمان هستند، بايد مورد يارى و حمايت قرار گيرند و ستمى بر آنان نشود و دشمنانشان يارى نگردند. هر گاه مسلمانان، يهود را به مصالحه دعوت كردند، بايد بپذيرند و همچنين هرگاه يهود، مسلمانان را به مصالحه دعوت كردند.