487كنار مسجدش شعلهور گردد و جوانان آن دو طايفه به جان هم افتند، خود را به ميان آنان رسانيد و فرمود:
«اللهَ، اللهَ أ بِدَعْوَى الْجاهِلِيةِ و أنَا بَيْنَ أظْهُركُم و بعد أن هَداكُمُ اللهُ بِالْإسْلامِ، وأَكْرمَكُم بِهِ، وَ قَطَع عَنْكُم أمرَ الْجاهليةِ واستنقَذَكم مِنَ الكُفر وألّف بَيْنَ قُلُوبِكُم». 1
«از خدا بترسيد، از خدا بترسيد، آيا در برابر چشم من رسم جاهليت را تجديد مىكنيد؟ آن هم پس از اينكه خداى بزرگ شما را به اسلام هدايت كرد و گرامى داشت و رشته جاهليت را گسست و شما را از كفر نجات بخشيد و دلهايتان را به هم نزديك و مهربان ساخت؟!»
از ديدگاه قرآن، يكى از بدترين عذابهاى الهى اين است كه خدا ملّتى را - بهخاطر سركشى و كردار بد - گروهگروه سازد و جامه دودستگى بر پيكرشان بپوشاند؛ چنانكه مىفرمايد:
( قُلْ هُوَ الْقٰادِرُ عَلىٰ أَنْ يَبْعَثَ عَلَيْكُمْ عَذٰاباً مِنْ فَوْقِكُمْ أَوْ مِنْ تَحْتِ أَرْجُلِكُمْ أَوْ يَلْبِسَكُمْ شِيَعاً وَ يُذِيقَ بَعْضَكُمْ بَأْسَ بَعْضٍ ...). 2
«بگو او توانا است كه از بالا يا از پايين عذابى بر شما بفرستد يا به صورت دستههاى پراكنده، شما را با هم بياميزد و طعم جنگ و اختلاف به هر يك از شما، به وسيله ديگرى بچشاند.»
امير مؤمنان، على(ع) مىفرمايد: «از تفرقه بپرهيزيد، فرد يا گروه جدا شده از جامعه اسلامى طعمه شيطان است؛ چنانكه گوسفند جدا از گلّه، طعمه گرگ مىشود.» 3
چهار قرن از مصيبتبارترين قرنها
قرنهاى ششم تا پايان قرن نهم از بدترين و مصيبتبارترين قرنها، براى مسلمانان بود و پيروان «صليب» و «صنم» دست به دست هم دادند تا بر پيكر اسلام ضربات مهلك و كارى را وارد سازند.