400پيش از اين، به بحث تغيير لباس توسط ايرانى‌ها براى حفظ حرمت خود اشاره كرديم. طبعاً پوشيدن لباس عربى يا تركى، قدرى از حساسيت‌ها كم مى‌كرد.
بحث‌هاى مذهبى با سنيان
به رغم تقيه شيعيان، بسيارى از سنيان، از مقيم و مسافر، از مذهب ايرانيان آگاه بودند و در اين ميان، به ندرت بحث‌هاى مذهبى نيز مطرح مى‌شد.
سابقه اين مسأله به دوره صفوى مى‌رسد كه مسافرى مغربى در سال 1072 از بحث مفصل خود با يك طلبه اصفهانى سخن گفته و از تسلط او بر مباحث عقلى ياد كرده است. 1 در اين زمينه نمونه‌هايى از دوره قاجارى هم گزارش شده است.
از جمله در سال 1331 گزارش شده است كه در راه حج، برخى از روحانيون شيعه با عالم حنفى كه مقيم در منطقه دير بوده، بر سر مباحث مذهبى، با يكديگر گفتگو كرده‌اند. مهم‌ترين اين مسائل بحث از متعه، مسح پا، مهر، حديث منزلت، حديث غدير و برخى از مباحث فقهى و اصولى و كلامى بوده است. 2 فرهاد ميرزا نيز كه در جماعت اهل سنت حاضر شده و كنار قاضى مدينه عيسى افندى بوده، در باره برخى از مسائل مذهبى با وى گفتگو كرده است. از جمله در باره اين كه آيا «بسم‌اللَّه ...» جزو قرآن است يا نه و اين كه چرا امام جماعت بسم اللَّه را يا نمى‌گويد يا بلند نمى‌خواند. 3 فرهاد ميرزا به شخصى كه قرآن مى‌خواند و جايى را كه غلط كتابت كرده بودند، غلط تلفظ مى‌كرد، تذكر داد، اما آن شخص «چنان عربده مى‌كرد و وا مى‌نمود كه العياذ باللَّه عجم‌ها مى‌گويند قرآن غلط است نه اين كه قرآن غلط دارد». 4
اختلاف شيعه و سنى در رؤيت هلال
اعمال حج تمتع از روز نهم ذى حجه آغاز مى‌شود، به‌طورى كه حاجى مى‌بايست از ظهر روز نهم تا مغرب شرعى در عرفات بماند و اگر نماند، حج او صحيح نيست.