251مولى عبدالرحيم لارى در مدينه بوده است. درباره شيخ قاسم بن محمد كاظمى مقيم نجف نيز آمده كه مشايخى در مكه، طائف و برخى از بلاد ديگر داشته است.
شيخ محمد بن حسن يكى از عالمان برجسته شيعى و نواده شهيد ثانى، در سال 1030 در مكه درگذشته است. سيد محمد بن حيدر عاملى نيز در مكه سكونت داشته است. ميرزا محمد بن ابراهيم استرابادى صاحب رجال نيز در سال 1026 در مكه درگذشته است. وى از شاگردان مقدس اردبيلى در نجف بوده كه پس از درگذشت وى در مكه سكونت گزيده است. شيخ محمد بن على عاملى كركى نيز مدتى در مكه نزد سيد نورالدين على عاملى و برخى ديگر از علماى عامه و خاصّه تحصيل كرده است. مولى نورالدين نوروز على در مكه نزد حاج حسين نيشابورى تحصيل كرده، وى اجازهاى با تاريخ 1056 در مكه براى وى نوشته است. ملا مصطفى بن ابراهيم تبريزى (م 1080) كه چندى مجاور در مكه بوده، كتابى به نام «تحفة القرّاء» در آنجا تأليف كرده است.
توجه ايرانيان و شيعيان به امر حج در اين دوره از رسالههاى متعددى كه تحت عنوان «مناسك حج» توسط عالمان شيعى اين دوره نوشته شده بدست مىآيد.
خاطرهاى از سختگيرى بر شيعيان مدينه
جزايرى مىنويسد كه در سال 1095 هجرى به حج و از آنجا به زيارت مدينه رفته است. او ديده است كه شيعيان بدون تقيه به زيارت ائمه بقيع مىروند. جزايرى مىنويسد: يكى از ساكنان شيعه مدينه به او گفت كه سال پيش علماى مدينه به تفتيش كتبى كه در خزانه بقيع بوده رفته و نسخهاى از «المزار» شيخ مفيد را در آنجا يافتند كه در آن بر خلفا لعنت شده بود؛ كتاب را نزد قاضى آورده و از او اجازه خواستند تا به آنان رخصت دهد قبّه ائمه را تخريب كنند؛ او گفت: اين قبّه را هارون الرشيد براى پدرش عباس ساخته و من نمىتوانم به خراب كردن اين قبّه قديمى فتوا بدهم. علما تصميم گرفتند تا به استانبول رفته، حكمى از سلطان براى هدم اين قبه دريافت كنند؛