1804- هر گاه پس از رسيدگى معلوم شد يهوديان در اجراى مقررات ماده 3 تخلّف ورزيدهاند يا تقلبى كردهاند محكوم به اعدام خواهند شد.
5- هر زمان پيغمبر اسلام(ص) بخواهد مىتواند يهود را از خيبر خارج سازد.
6- در مقابل اين تعهدات پيغمبر اسلام(ص) حقوق زير را براى يهود امضا مىكند:
الف: پس از امضاى پيمان، بلافاصله به ارتش فرمان عدم تعرّض داده مىشود.
ب: ظرف اجراى مقرّرات ماده 3، تا موقعى است كه ارتش اسلام در قلعهها مشغول تفتيش است و پس از انجام كار يهود حق دارند به داخل قلعه بروند.
ج: يهود حق دارند اطفال خود را همراه خود ببرند و كسى از سپاهيان متعرض آنها نخواهد شد. 1
پس از امضاى پيمان، بلافاصله نبرد پايان يافت و زمينهاى وطيح و سلالم چون به دست سپاهيان فتح نشده بود، مخصوص پيامبر اسلام(ص) گرديد ولى باقى زمينها به نسبت، بين مسلمانان تقسيم گشت. 2
اهالى فدك كه از آغاز جنگ خيبر منتظر پايان كار بودند، پس از شكست خيبريان براى خود چنين روزى را پيشبينى مىكردند. از اين رو صلاح ديدند قبل از آنكه مسلمانان متوجّه آنها شوند، از راه مسالمت با پيغمبر كنار بيايند و آنها هم مانند خيبرىها چنين معاهدهاى، يا اگر بشود با شرايط آسانترى، با پيغمبر ببندند. لذا پس از مشاوره، محيصة بن مسعود نامزد شد كه براى عقد قرار داد نزد رسول خدا(ص) برود. بنا به گفته ابىاثير در كامل 3 پيغمبر محيصه را فرستاد تا با يهوديان فدك مذاكره كند، ولى شكى نيست كه پيشنهاد صلح قبلًا از طرف اهالى فدك تقديم پيغمبر(ص) شده بود. در هر صورت قراردادى نيز بين پيغمبر(ص) و اهالى فدك امضا شد، كه به موجب آن، نصف زمينهاى فدك خالصه پيغمبر و نصف ديگر مال يهودىها باشد. 4
در اينجا باز كلام فقهاى سنّى بسيار متفاوت است؛ چنانكه عدهاى مىگويند: