149پادشاه و همراهانش به خانه آنان رفتند و در آنجا دالانى را ديدند كه آن دو خبيث به سوى حجره شريف پيامبر(ص) حفر كرده و خاك آن را در چاهى در همان خانه ريخته بودند.
پادشاه فرمان داد كه آنان را نزديك ايوان شرقى مسجد، گردن بزنند. سپس خود به سوى شام به راه افتاد.
استاد محمد الياس عبدالغنى، پس از ذكر اين حادثه مىافزايد: مطرى و زين مراغهاى، اين واقعه را بدين صورت نقل كردهاند و مطرى در ادامه آورده است:
سرانجام اعتراف كردند كه مسيحى هستند و به دستور فرمانرواى خويش آمدهاند تا پيكرى را كه در مسجد مدفون است، با خود ببرند! وزير سلطان نورالدين كه در اين ماجرا همراه او بود، «موفق خالدبن محمدبن نصر قيسوانى» نام داشت كه در شعر و ادب نيز دستى داشت و به سال 588 ه. در شهر حلب درگذشت.
احداث ديواره سربى، پيرامون قبر مطهر
اين حادثه و ديگر وقايعى كه پيش از آن روى داده بود، سلطان نورالدين را بر آن داشت كه براى حراست از قبر شريف پيامبر(ص) ديواره سربى و مستحكمى پيرامون حجره مباركه احداث كند تا پس از آن، مشركان و ملحدان كينهتوز نتوانند با حفر تونل و دالان، به قبر مطهر نزديك شوند.
مشخصات ديواره سربى
خيارى در كتاب تاريخ ابنيه و اماكن مدينه منوره آورده است:
ابتدا خندق عميقى پيرامون قبر مطهر حفر كردند كه به آب رسيد. سپس در فاصله ميان دو ديواره سنگى كه سنگهاى آن با رشتههاى آهنى به هم متصل شده بود، سرب مذاب ريختند. بدين ترتيب ديوارهاى متشكل از سه بخش ايجاد شد: دو ديواره سنگى