133( وَ لاٰ تُجٰادِلُوا أَهْلَ الْكِتٰابِ إِلاّٰ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ إِلاَّ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْهُمْ وَ قُولُوا آمَنّٰا بِالَّذِي أُنْزِلَ إِلَيْنٰا وَ أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ وَ إِلٰهُنٰا وَ إِلٰهُكُمْ وٰاحِدٌ وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ ). ¹

«با اهل كتاب جز با روشى كه از همه نيكوتر است مجادله نكنيد، مگر كسانى از آنان كه ستم كردند و (به آن‌ها) بگوييد: ما به تمام آنچه از سوى خدا بر ما و شما نازل شده، ايمان آورده‌ايم و معبود ما و شما يكى است و ما در برابر او تسليم هستيم!»

بديهى است تمامى مذاكراتى كه پيامبران اسلام با اهل كتاب داشته‌اند و منجر به اسلام عده‌اى از ايشان گرديد، از نوع جدال احسن بوده است.

5. اختصاص مكانى ويژه به منظور ملاقات وفود از نظم و تدبير پيامبرگرامى اسلام(ص) حكايت دارد؛ چرا كه مكانى مخصوص در مسجد براى ملاقات كنندگان تعيين مى‌كرد و آنان را به مكانى ويژه و مشخص رهنمون مى‌ساخت و از سردرگمى افراد در محيط باز مسجد جلوگيرى مى‌كرد و هم حفاظت و امنيت جانى پيامبر را براى اصحاب، به‌ويژه حضرت على(ع) امكان‌پذير مى‌نمود.

تمامى مذاكراتى كه پيامبران اسلام با اهل كتاب داشته‌اند و منجر به اسلام عده‌اى از ايشان گرديد، از نوع جدال احسن بوده است.

6. حضور پيامبر(ص) اسلام در محل ملاقات، در كنار استوانه، به احتمال بسيار قوى در زمانى مشخص صورت مى‌پذيرفته است؛ زيرا به شهادت آيه شريفه: ( وَ لَوْ أَنَّهُمْ صَبَرُوا حَتّٰى تَخْرُجَ إِلَيْهِمْ لَكٰانَ خَيْراً لَهُمْ وَ اللّٰهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ) ² آن حضرت خود در زمانى مشخص از حجرات خارج شده و به مسجد مى‌آمدند و اين انضباط پيامبر موجب گرديد كه به مردم توصيه شود در خارج زمان‌هاى مورد نظرِ پيامبر، حضور نيابند و براى آن حضرت مزاحمت ايجاد نكنند و اجازه دهند پيامبر اسلام(ص) طبق زمانبندى مورد خود، براى ملاقات با ديگران از حجرات خارج شوند.

در ميان وفود ياد شده، برخى سبب نزول سور و آيات قرآنى هستند كه به آن‌ها اشاره مى‌كنيم: