105سران اين قبيله قصد داشتند با افكندن سنگ بزرگى از بالا، به حيات پيامبر(ص) خاتمه دهند ولى آن حضرت از توطئه يهود آگاه شد.

پيامبر(ص) به اصحاب خود فرمان آماده باش داد و قلعه «بنى نضير» را محاصره كرد.

يهوديان آماده صلح و تسليم شدند و پيامبر(ص) هم صلح آنان را پذيرفت، به شرط آن‌كه سلاح خود را تحويل دهند و اموال منقول خود را ببرند و آن‌ها براى حمل در و پنجره، خانه‌هاى خود را ويران كردند و سپس همگى به «خيبر» و از آنجا به شام كوچ كردند.

يهوديان «بنى‌قريظه» در جنگ «احزاب» بر خلاف پيمانى كه با پيامبر(ص) بسته بودند، با اعراب مشرك و يهوديان خيبر همكارى نموده و به دشمنان اسلام پيوستند. «كعب» رييس قبيله «بنى قريظه» عهد نامه‌اى را كه ميان وى و پيامبر(ص) نوشته شده بود، طلبيد و در برابر همگان پاره كرد و گفت: كار پيمان پايان يافت، آماده جنگ و نبرد باشيد.

سپاهيان اسلام پس از پايان جنگ احزاب دژ بنى‌قريظه را به محاصره خود در آوردند. در نهايت يهوديان داورى «سعد معاذ» را پذيرفتند. پيامبر(ص) مردان قبيله سوم را به حكم داورى كه خود آنان تعيين كرده بودند، اعدام كرد و اموال آنان را مصادره نمود. ¹ قبيله بنى قريظه بارها رأفت پيامبر(ص) را تجربه كرده بودند، اما بردبارى پيامبر(ص) حد و اندازه‌اى دارد و مصحلت اسلام و امت اسلامى را نمى‌توان دستخوش مسائل عاطفى نمود. شمارى از محكومان به مرگ، با شفاعت كسانى كه حرمتى ويژه داشتند، از مرگ رهايى يافتند. هر چند شمارشان اندك بود. پيامبر(ص) از تحميل عقيده به اسيران جنگى خوددارى كرد و توصيه‌هاى پيامبر(ص) در باره كودكان نيز از سندهاى افتخارآميز تاريخ اسلام است. ²

نمونه‌هاى ديگر از رفتار مسالمت‌آميز پيامبر(ص) با يهوديان

* گروهى، زن يكى از اشراف يهود، به نام «زينب» را فريب دادند كه پيامبر را از طريق غذا مسموم سازد. زينب گوسفندى را بريان كرد و همه آن را مسموم ساخت و