52همچنين به روايت عطاء بن يسار، حضرت فرمود: «خدايا! قبر مرا بتى كه عبادت شود، قرار مده». بىترديد، خشم خداوند شديد شد بر كسانى كه قبور پيامبرانشان را سجدهگاه قرار دادند. 1
[اينگونه احاديث، دستاويزى شده است براى برخى از بيماردلانى كه بدون توجه به هدف احاديث و بدون در نظر داشتن احاديث ديگر، ناجوانمردانه به پارهاى از مساجد مسلمانان تاخته و آنجا را بتخانه ناميدهاند. ولى همانگونه كه مؤلف مىگويد، تاكنون كسى قبر رسولخدا(ص) يا قبور امامان را عبادت نكرده و بر آنها سجده ننموده و آن قطعه زمين و تربت را خدا (بت) ندانسته است.
اصولاً قبر رسول خدا(ص) و قبور امامان، در همهجا، زير صندوقها و ضريحها، محافظت مىشود و هيچكس نمىتواند روى آنها سجده كند. در همه جا، بناى مساجد و نمازها و دعاها و سجده، اطراف قبور است و حتى بوسيدن قبور نيز براى خداوند است؛ وگرنه در جهان، قبر فراوان است.
چرا همين مردمانى كه مقابل تربت رسول خدا(ص) و امامان، به خاك مىافتند و آنها را مىبوسند و در آنجا مىگريند و زمزمه مىكنند، به بارگاهها و آرامگاههاى پرزرق و برق فراعنه مصر و زمامداران و فرمانروايان ديگر، كمترين اعتنايى ندارند؟!
از اين گذشته، خداوند در داستان اصحاب كهف، مىفرمايد:
«بر قبورشان، مسجدى ساختند». در احاديث بسيارى نيز آمده است كه هر كجا، مسجدى بنا شود، در آنجا پيغمبرى مدفون است؛ مگر