37حياتش و چه بعد از وفاتش. از جمله نادانىهاى شرمآور و محروميتهاى بزرگ، اين است كه در اين عصر، برخى از گروههاى مردم به نگهدارى و تبرك جستن به آثار رسول خدا(ص) اعتراض مىكنند. ما از خداوند، سلامت و عافيت از فتنههاى آشكار و نهان را خواستاريم.
همچنين شايسته است كه خواننده محترم به آنچه در صحيح بخارى در اواخر كتاب جهاد و سير در باب زره و عصا و شمشير و ظروف و مهر و انگشتر و مو و كفش و ظروفى آمده است كه صحابه و مسلمانان بعدى، در زمان حيات آن حضرت و بعد از وفاتش، بدانها تبرك مىجستند، بنگرد و انديشه كند.
ابوبكر بن ابىشيب و ابن ابىعاصم از طريق ابوالخير، از قول ابورهم، به نقل از ابوايوب روايت كردهاند:
به رسول خدا(ص) گفتم شما براى من غذا مىفرستيد و من اگر اثر انگشتان شما را در آن غذا ببينم، از آن مىخورم و در اين غذاى آخرى، اثر انگشتان شما را نديدم. رسول خدا(ص) فرمود: «آرى! همانا در اين غذا، پيازى بود و من به احترام فرشتهاى كه با من هست، از آن نخوردم. ولى شما بخوريد». 1
تبرك به ظرف آب پيامبر(ص)
از امثابت كبشه، دختر ثابت و خواهر حسان بن ثابت، روايت شده است: «رسول خدا(ص) بر من وارد شد و از دهانه مشكى كه آويزان بود،