112خويش، قرار داده است؛ به طورىكه، در اذانها، هر شب و روز، در سراسر جهان از منارهها [و بلندگوها و فرستندهها]، شنيده مىشود.
3. همچنين در تشهد هر نماز واجب و مستحبى، نامش كنار نام خدا، برده مىشود.
4. خداوند به مؤمنان فرمان داده است تا بر او سلام كنند و برايش صلوات بفرستند؛ آنجا كه مىفرمايد: (إِنَّ اللّٰهَ وَ مَلاٰئِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِيماً) ؛ «همانا خدا و فرشتگان، بر پيامبر درود مىفرستند؛ شما مؤمنان نيز برايش سلام و صلوات بفرستيد». (احزاب: 56) اين فرمان، مطلق است و هيچگونه محدوديت زمانى و مكانى ندارد.
5. خداوند در آيه: (وَ إِنَّكَ لَعَلىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍ ) ؛ «همانا تو داراى اخلاق بزرگى هستى» (قلم: 4)، چنان او را مدح و ثنا گفته است كه بعد از آن، ديگر نيازى به مدح و ثناى ديگران نيست.
6. خداوند، او را از شر مردمان، حفظ كرده است؛ چنانكه مىفرمايد: (وَ اللّٰهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النّٰاسِ ) ؛ «و خداوند تو را از شر مردمان، محافظت و نگهدارى مىكند».
7. مهربانى و بخششهاى بزرگ خداوند، همواره با او است؛ آنجا كه مىفرمايد:
(وَ الضُّحىٰ * وَ اللَّيْلِ إِذٰا سَجىٰ * مٰا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَ مٰا قَلىٰ * وَ لَلْآخِرَةُ خَيْرٌ لَكَ مِنَ الْأُولىٰ * وَ لَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضىٰ )
«سوگند به روز و سوگند به شب! هنگامى كه تاريك گردد؛ پروردگارت نه تو را رها ساخته و نه از تو رنجيده است. همانا